Recordo que despois de facer este desnudo, fixera outra pouco despois, baseado nel, pero moito millor. Polo menos eso é o meu recordo. Ainda que non o podo asegurar, xa que precisamente ese debuxo, desapareceu da escola de ilustración.

E baseado noutro boceto que fixeramos do natural naquel tempo. Ainda, que non me tuvo moito encanto. Non pola rapaza que se espía, que tampouco e que fora nengunha beleza. Se non, porque aquelo semellaba un aula forense, xa que aquela moza non era nada mais que un obxecto de estudio.

Ao ano seguinte, tamén por aquelas datas, volvéronnos a mandar a ir retratar á modelo. Pero eu desta vez, negueime en rotundo. Demasiado frío, e ademais, estou farto de debuxar o corpo dunha maneira fugaz. Por iso, o retrato con tempo é unha das cousas que hai tempo que teño gañas. Ainda que falta a modelo.

Non un retrato do desnudo. Eso sería outra cousa. E para diseccionar, é millor unha intimidade e unha confianza, da que agora non dispoño nin me interesa dispoñer.